به موازات سازمان ذوب آهن ایران برای تاسیس واحدهای بزرگ ذوب آهن در ایران در دهه 1340، بخش خصوصی به دلیل افزایش مصرف فولاد در كشور و سود سرشاری كه از این راه می‎توانست كسب كند، به ایجاد واحدهای نورد علاقه نشان داد. واحدهای نورد در قیاس با یك مجموعه كامل، به دلیل سرمایه‎گذاری كمتر، دوران نصب و بهره‎برداری كوتاه‎تر و امكان استفاده از تسهیلات بانكی كشور برای تامین سرمایه لازم، مورد توجه بخش خصوصی قرار گرفت و این سرمایه‎گذاری‎ها طی سال‎های دهه 40 منجر به احداث كارخانجاتی گردید كه امروز به نام گروه ملی صنعتی فولاد ایران، شناخته می‎شود. این كارخانجات همگی در یك محدوده به مساحت 250 هكتار در 9 كیلومتری جاده اهواز-خرمشهر واقع گردیده است. پروانه تاسیس اولین كارخانه نورد از این مجموعه در سال 1342 صادر و پس از اتمام عملیات نصب تجهیزات، با ظرفیت اسمی 65000 تن در سال تولید میلگردهای ساده، آجدار و نبشی، در سال 1346 مورد بهره‎برداری قرار گرفت.

درآمد این كارخانه موجب افزایش انگیزه بخش خصوصی در سرمایه‎گذاری در كارخانجات نورد گردید، بویژه اینكه امكان تامین بخش اعظم سرمایه از طریق وام‎های بانكی نیز میسر بود. بنابراین دومین واحد نورد به نام كارخانه پولاد سازی ایران با ظرفیت تولید 150000 تن تیرآهن، در سال 1349 تاسیس و از سال 1351 مورد بهره‎برداری قرار گرفت.

روند ایجاد واحدهای نورد، لوله‎سازی و صنایع فلزی ادامه یافته و مجموعه واحدهای گروه ملی صنعتی فولاد ایران را بوجود آورد.

در سال 1348 بخش خصوصی برای تهیه شمش مورد نیاز خود، اقدام با تاسیس كارگاه‎های ذوب الكتریكی به نام ذوب شوش و شهریار كرد. بهره‎برداری از ذوب شهریار از سال 1351 آغاز گردید و ذوب شوش از سال 1353 مورد بهره‎برداری قرار گرفت. این كارخانجات در زمینی به مساحت 14 هكتار و زیر بنای 12000 متر مربع در جوار كارخانجات نورد قرار گرفته است.

در سال 1355 به دلیل مشكلات تهیه و آماده سازی آهن قراضه و بطور كلی عدم تامین سود مورد نظر در مقایسه با كارخانجات نورد و به استناد قانون مالكیت دولتی صنایع مادر، اداره واحدهای ذوب به دولت واگذار و بعنوان واحد ذوب شماره یك مجتمع فولاد اهواز تحت پوشش دولت قرار گرفت. كارخانجات ذوب سپس در سال 1365 از مجتمع فولاد اهواز منتزع و به عنوان شركت فولاد نصر، تحت پوشش شركت ملی فولاد ایران قرار گرفت. این ترتیب تا سال 1368 ادامه یافت و در آبان ماه سال 1368 این كارخانجات تحت عنوان واحد ذوب، به مجموعه كارخانجات گروه ملی صنعتی فولاد ایران، ملحق و هم اكنون نیز به همین ترتیب اداره می‎شود.

کارخانه نورد کوثر در راستای سیاست‎های اقتصادی دولت محترم جمهوری اسلامی، مبنی بر خودکفائی صنعتی و شکوفایی اقتصادی کشور، در سال 1383 در کارخانجات گروه ملی و در زمینی به مساحت 90000 متر مربع احداث گردید و بدین ترتیب اولین کارخانه نورد کشور را به جدیدترین فن آوری پیشرفته در این زمینه، مزین ساخت.

هدف از اجرای این طرح افزایش ظرفیت تولید محصول نهایی کارخانه، بکارگیری تکنولوژی روز، تولید اقتصادی و کیفی و امکان رقابت در بازارهای جهانی بوده است.
بالا بودن کیفیت تولیدات این مجموعه عظیم صنعتی را در کنار سایر صادرکنندگان فولاد جهان قرارداده است.
آنچه هم اكنون بعنوان مجموعه گروه ملی صنعتی فولاد ایران می‎شناسیم شامل كارخانجاتی به شرح ذیل است: